Vrijwilliger van de maand: Marcel

Elke maand zetten we een van onze vrijwilligers in de spotlight. Want zonder hun inzet zouden veel mooie initiatieven niet mogelijk zijn. Deze maand praten we met Marcel over zijn ervaring, motivatie en mooiste momenten als vrijwilliger bij M.O.S.

“Het geeft mij voldoening als iemand vooruitgaat”

Bijna elf jaar geleden begon Marcel als taalcoach bij M.O.S. Vrijwilligerscentrale. Na een lange carrière in het onderwijs, waarvan 23 jaar als basisschooldirecteur, wilde hij zijn kennis en ervaring op een andere manier inzetten. “Ik wilde graag nieuwe Nederlanders helpen bij het leren van onze taal. Het overdragen van kennis zit nu eenmaal in me,” vertelt hij.

Als taalcoach begeleidt Marcel zijn taalmaatjes stap voor stap. “We ontmoeten elkaar in De Buren of bij iemand thuis. Ik maak iedere keer een planning, met gesprekken over de afgelopen week, technisch en begrijpend lezen, of artikelen uit de Drachtster Courant. Alles stem ik af op het taalniveau van mijn maatje.”

In de afgelopen jaren begeleidde Marcel acht taalmaatjes, afkomstig uit Syrië, Eritrea, Congo, Soedan, Oezbekistan en Oekraïne. “Het mooiste vind ik om te zien dat iemand vooruitgaat en dat ik daar een bijdrage aan heb geleverd. Ook de kennismaking met andere culturen verrijkt mij enorm.”

Sommige ontmoetingen zijn hem extra bijgebleven. Zoals die met een Syrische neurochirurg: “Met hem heb ik een goede band opgebouwd. Soms ga je verder dan de officiële taalcoach-ontmoetingen, zoals een etentje samen met mijn vrouw bij het gezin thuis. Dat zijn bijzondere momenten.”

Ook begeleidde hij een vrouw uit Oezbekistan die voor de liefde naar Nederland kwam. “Haar Nederlands werd zo goed dat we samen naar een uitzendbureau zijn gegaan. Daar bleek dat ze bemiddelbaar was voor werk op haar eigen niveau. Daar ben ik echt trots op.”

Naast taal leren is er ook ruimte voor gezelligheid en cultuuruitwisseling. “Een paar taalmaatjes hebben bij mij thuis gekookt en hun eigen gerechten gemaakt. Tijdens de voorbereidingen liet ik muziek uit hun land horen. Dat maakt het contact persoonlijker en leuker.”

Voor wie twijfelt om vrijwilliger te worden, heeft Marcel een duidelijke boodschap: “Het is heel dankbaar werk. Je kunt écht iets voor een ander betekenen en het geeft je zelf ook veel voldoening. Bovendien is taalcoach zijn laagdrempelig: je hoeft geen cursus of opleiding gevolgd te hebben. Iedereen kan op zijn eigen manier iets bijdragen.”

Wil jij ook taalcoach worden of ontdekken welk vrijwilligerswerk bij jou past? Kijk eens op de website van de Vrijwilligerscentrale!