Vrijwilliger van de maand

Elke maand zetten we een van onze vrijwilligers in de spotlight. Want zonder hun inzet zouden veel mooie initiatieven niet mogelijk zijn. Deze keer spreken we met Froukje, vrijwilliger taalcoach, die ons vertelt over haar ervaring, motivatie en mooiste momenten als vrijwilliger bij M.O.S. 

“Je krijgt er zoveel voor terug”

Na 47 jaar in het onderwijs besloot Froukje dat ze nog niet stil wilde gaan zitten. Met haar achtergrond als juf en haar hart voor kinderen en gezinnen, ging ze op zoek naar vrijwilligerswerk waarbij ze écht iets kon betekenen. Een simpele zoektocht op Google leidde haar naar de vrijwilligerscentrale van M.O.S., waar ze sinds december 2024 als vrijwillige taalcoach aan de slag is gegaan.

“Ik had thuis alles op orde, maar nog genoeg energie om me in te zetten voor anderen,” vertelt Froukje. “Ik wilde altijd al iets doen voor vluchtelingen of kinderen die wat meer aandacht nodig hebben. Daar ligt mijn hart.”

Ze werd gekoppeld aan een jong gezin uit Afghanistan, bestaande uit vier kinderen. “Ik tref het met dit gezin,” zegt ze meerdere keren. “Ze zijn zo gemotiveerd, positief en dankbaar.” Officieel helpt Froukje met de Nederlandse taal, maar haar inzet gaat verder. In de vakanties helpt ze ook de kinderen met taalspelletjes, uit eigen initiatief. Ze ondersteunt bij het invullen van formulieren, helpt met praktische zaken zoals een afspraak maken met de gemeente of een laptop installeren. Zelfs toen de fiets van het gezin werd gestolen, regelde Froukje samen met haar gezin een andere fiets. Al deze extra ‘diensten’ komen voort uit Froukjes eigen betrokkenheid. Van een taalcoach wordt alleen verwacht dat hij/zij mensen helpt met het leren of verbeteren van de Nederlandse taal.

“Mijn ervaring in het onderwijs helpt me enorm,” legt ze uit. “Maar je moet ook creatief zijn. Sommige woorden zijn lastig uit te leggen, zoals ‘bijna’ of een kapstok. Dan gebruik ik plaatjes of voorbeelden. Wat zij in hun cultuur hebben geleerd is soms zo anders, dat we samen echt moeten zoeken naar wederzijds begrip.”

Het mooiste aan haar werk? “De dankbaarheid, hun blijdschap en als ik merk dat ze vooruitgaan in taal. Ook het kijkje dat ik krijg in hun cultuur vind ik erg leuk. ‘s Ochtends drink ik normaal alleen een glas water, maar bij hen staat altijd een schaal met noten klaar. Zo lief! Dat neem ik weer mee voor als ik zelf visite krijg.”

Een moment dat haar bijzonder raakte, was tijdens het Suikerfeest. “Maandagochtend om negen uur stond de hele tafel vol lekkers, speciaal voor mij. Terwijl het niet eens mijn geloof is. Zó warm en gastvrij.”

Froukje is duidelijk enthousiast en hoopt dit werk nog lang te mogen doen. “Voor iedereen die twijfelt: probeer het gewoon! Je krijgt er echt veel voor terug. Je leert anders kijken naar vluchtelingen. We hebben vaak snel een oordeel, maar als je hun verhaal kent, begrijp je zoveel meer.”

Wil jij ook vrijwilligerswerk doen? Kijk eens op de website van de Vrijwilligerscentrale!